2007/Mar/30

อะฮิ้ว..อะฮิ้ว!! ได้เวลาต้องฝึกงานแล้วเรา

เหลืออีกไม่กี่วันแล้วนะเรา ต้องไปฝึกงาน เฮ้อ~~จะเจอไรมั่งหว่า?

แต่ยังดี มีเพื่อนไปร่วมชะตากรรมอีกสองคน กลายเปงสามเกลอ

จากบริษัทสี่ฮา แอดเวอร์ไทซิ่งค์ ไม่ต้องสงสัยว่าอีกคนหายไปไหน

อีกคน นู๋มะปรางหวานใจนายมิกกี้ ยูชอน บินเดียววุ้ย~~

การบินไทยซะด้วย โชคดีเนอะ เพื่อนเลิฟ ฉันว่ามันเหมาะ

กับแกที่สุดแระล่ะ ดูดี ไฮโซ มีชาติตระกูล ขยันทำงานนะเพื่อน

ถ้าแกมีเรื่องไร คัยมาหาเรื่องแก หรือคัยทำไรแก มาบอกฉันได้

เด๋วฉันจาไปช่วยแกเอง ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น แต่ทางที่ดีอย่า

มีเรื่องดีก่าว่ะ เพื่ออนาคตของพวกเราทุกคน นะเพื่อนนะ

เขม่นคัย ก้ออดทนไว้ (บอกคนอื่นแต่ตูจะทำได้ป่ะเนี่ย)

ยิ่งเป็นช่วงหน้าร้อนด้วย อารมส์เราจะเสียบ่อยมากกว่าทุกฤดู

เออ แต่ว่าไปแล้ว เมืองไทยก้อมีแค่สองฤดูนี่หว่า

มีร้อนมาก กะร้อนน้อย

เพราะฉะนั้นอารมส์ก้อจะมีเสียมาก

กะเสียน้อย

ส่วนเราสามคน พี่พด แจงจุงและเปิ้ล (เราเอง)

เราต้องเข้มแข็ง อดทน เขาใช้ไรก้อต้องทำ

วิ่งหางาน ขยัน (อาจารย์สั่งเรามาอย่างนี้)

(นี่ตูจะไปฝึกงานหรือทำงานเลยว่ะเนี่ย เฮ้อ!!)

ในระหว่างที่ฝึกงานสิ่งที่มำให้เปิ้ลกังวลมากมายก้อคือ

จะมีเวลาเพื่อดงบัง เทพเจ้าอันเป็นที่รักแค่ไหนว่ะ

สาธุ สาธุ ขอให้อย่าโดนใช้งานเยี่ยงทาสเล้ยย~~

ขอให้มีเวลามาเข้าเฝ้าเทพเจ้าดงบังบ้างก้อยังดี

...................................................

เรื่องที่สอง

เพื่อนแก้ว ที่ร้ากกกก

แกรู้ป่ะ ว่าฉันคิดถึงแกมากมายเลยว่ะตั้งแต่วันที่แกกลับมา

แล้วโทรมาหาฉัน ฉันโคตรดีใจเลย ฉันนึกว่าแกจะหายสาป

สูญไปซะแระ

ตลอดเวลาที่แกกลับมา เราได้อยู่ด้วยกันไม่กี่วันเองเนอะ

เอ่อ อีกอย่างฉันดีใจมากเลยนะที่แกก้อนับถือเทพเจ้าดงบัง

เหมือนฉันและดั๊นมาชอบยุนยุนเหมือนกันอีก อิอิ อย่างนี้ซิ

ถึงเรียกว่าเพื่อนร้ากกกกกกกกก

ฉันยังจำได้นะ ตอนที่เราจะจบมอหก แกเขียนที่เสื้อฉันว่าไร

แกบอกว่า "แกอยากเป็นแขนให้เพื่อน แขนที่คอยโอบอุ้ม

เพื่อน ในยามที่เพื่อนต้องการ"

ฉันก้ออยากบอกแกเหมือนกันว่า ถ้าแกเป็นแขน ฉันจะเป็นขา

"ขาที่คอยช่วยให้เพื่อนยืนหยัดต่อสู้ในยามที่เพื่อนต้องการ "

เช่นกัน

แกรีบเรียน รีบจบนะ จะได้กลับมาเร็วๆ ฉันรู้ว่ามันยากแต่มัน

ก้อคงไม่เกินความสามารถของแกหรอก ฉันเชื่อในตัวแก

I Believe In You.

วันที่แกกลับ ฉันก้อไม่ได้ไปส่งแก แกคงไม่ว่าฉันนะ

ก้อแกเล่นเลือกไฟต์ 7 โมงเช้า แล้วแกต้องไปถึงสนามบิน

ตีเท่าไหร่ล่ะว่ะ ตูคงลากสังขารไปไม่ไหวแน่ๆ

แต่เอาเปงว่า เด๋วฉันจะพยายามโทรไปหาแกแล้วกัน

(โทรไปฝากซื้อของอ่ะ อิอิอิเอาอัลบั้มดงบังเว้ย ออกตังค์

ให้ก่อนด้วย เด๋วได้รับของแล้วจาผ่อนให้ แกไม่ต้องกังวล)

คิดถึงแกว่ะ แก้ว

แก้ว สู้ๆ ดงบังไฟติ้งค์ๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอนทรี่นี้ก้อจบลงด้วยประการฉะนี้

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเม้นท์ โดนด่าเรื่องสีซะ

ก้อตูชอบนี่หว่า สีม่วงจงเจริญญญ

ส่งท้ายอีกนิดดีก่านิ

หัดคิดแต่ด้านบวก แล้วจะรู้ว่ามีแต่สิ่งที่เป็นไปได้

หัดฝัน แล้วจะรู้ว่าโลกใบนี้น่าอยู่

หัดพูดแต่ด้านบวก แล้วจะรู้ว่ามีคนอีกมากที่รักเรา

หัดยิ้ม แล้วจะรู้ว่าเราคือคนที่น่ารัก

ไปจิงๆแระ

จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ


edit @ 2007/03/30 21:41:24
edit @ 2007/03/30 21:43:49

2007/Mar/27

++ มาแว้วววว .... ในที่สุดบล็อคที่สองก้อเริ่มขึ้น ++

การเริ่มต้นของ entry นี้ช่างยาวเหยียดประหนึ่งกำแพงเมืองจีน แต่เปิ้ลจาพยายามย่อลงมาให้สั้นๆ

..............................................................................

เช้าวันที่ 26 อากาศสดใส อิเปิ้ลกะลังฝันอย่างมีฟามสุขมีเพื่อนๆมาในฝันเพียบ ทัน

ใดนั่น เสียงของคุณยายก้อดังขึ้น (เติ่งๆ ตูอยากมีเรื่องหาเรื่องให้นรกกินกบาลอีกแระตู)

ยังเช้าอยู่เลย (เจ็ดโมง) รีบเรียกไมเนี่ยคุณยาย(คุณยาย : กลัวไม่ทันรถ)เอ่อคุณยายค่ะ

นู๋ไปรถตู้เที่ยว11 โมงค่ะ ยังไม่ได้ไปตอนนี้ เดี๋ยวนี้

อาบน้ำ เมคอัพ ทานเบร็คฟาส และก้อนั่งเม้าท์กะคุณยาย ทำไปทำมาก้อ รถตู้มาพอดี

มารับถึงหน้าบ้านเลยน้า ไฮโซ คัยว่าชิพูมบ้านนอก เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาแล้ววว ไปแระนะค่ะคุณยาย

แล้วจามาใหม่ คิดถึงนะ รักนะ จุ๊ฟฟฟฟฟฟ

บรรยากาศบนรถตู้ช่างสบายจิงๆ วันนี้คนไม่เยอะ นั่งกันตามใจชอบ แต่เอ่ะ

แล้วยัยเด็กผู้หญิงคนนี้มานั่งข้างฉันทำมาย ชิ้วๆๆ ไปนั่งตรงอื่นจิ แน่ะ ยังอยู่อีก ถ้าเปงเด็กผู้ชายนะ

จาไม่ว่าไรเลย ดีนะที่ไม่สร้างความรำคาญ มิฉะนั้นมีตายแน่ๆ อย่ามาแหยมกะอิเปิ้ลเด็ดขาด แม่จาตบให้หัวหลุด

เลย (โหดขึ้นทุกวันเลยตู)

ในที่สุดก้อมาถึงที่หมาย เปงเวลาบ่ายสามเป๊ะๆ โอ้พระเจ้า ฟิวเจอร์ที่ร้ากกก เห็นแล้วมัน

คั่นเนื้อคั่นตัวอยากสัมผัสบรรยากาศ แต่กระเป๋าที่แบกมันเบรคความต้องการเอาไว้ หนักมากมายยังกะจาไป

เดินป่าโบกแท็กซี่ด่วนจี๋เลยตู ขืนแบกต่อต้องส่งผลมายังกระดูกสันหลัง ทำให้มันคดงอและฉันเตี้ยก่าเดิมอีก

รับไม่ได้อ่า (หม่อมแม่ขานู๋อยากสูงก่านี้อ่า)

และแล้วก้อมาถึงหอน้อยคอยรักของอิเปิ้ลและดงบังชินกิ โดยปลอดภัยจากอุบัติเหตุ อุบัติภัย

และคนขับรถแท็กซี่ อย่างหลังนี่หม่อมแม่กลัวมาก เพราะมีลูกสาวสวย อิอิอิ

มาถึงหอก้อเริ่มมีความกังวลว่า ยามจาให้ฉันเข้าหอป่าวว่ะ ก้อมันเปิดให้เข้ามาตั้งแต่วันที่ 16 แต่

ฉันเพิ่งมาวันที่ 26 มีไรป่ะ แค่สิบวันเอ๊ง~~

(ยุนยุน : ช่ายที่รัก แค่สิบวันเอง)

(ก้อตูต้องการการพักผ่อนนิ ตูเซง ตูเบื่อ ตูเครียด ตูอยากกินดงบัง)

(ยุนยุน : เอ่อ ผมขอตัวก่อนนะคับทุกคน ขืนอยู่ต่อ ผมเสดเจ๊แกแน่ ไปพวกเราหาที่หลบภัยตามอัตภาพ)

(ยุนยุน นายคือคนแรกที่ฉันจะจัดการ อย่าหนีเลย ถ้าไม่ยอม ฉันจาปล้ำ ฉันจาปล้ำให้หนำจายยยย)

....................................................

มาถึงห้องปุ๊บ ก้อเปิดคอมปั๊บ (โปเตโต้)

ก้อมันกระหายเนตความเร็วสูงนิ ว่าแล้วก้อหยิบรายการที่ต้องโหลดดงบังออกมา โอ้วววว ยาวดีแท้

แต่ไม่เปงไร ไหนๆก้อตั้งปณิธานเพื่อเทพเจ้าดงบังแล้ว อิเปิ้ลยอมทุกอย่าง แม้ว่าจาต้องเหนื่อยยากมาก

เพียงใด

(ดงบัง : พวกเรารู้สึกปลาบปลื้มในตัวเปิ้ลมากเลยคับ)

ในระหว่างที่โหลดเราก้อเม้าท์ เม้าท์ เม้าท์ กะพองเพื่อนไปเรื่อยๆๆ ต้องขอขอบจัย แจงจุง นู๋ปราง

น้องมายด์ น้องกิฟ ที่มาคุยเพื่อเป็นการฆ่าเวลา แท้งกิ้วค์มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้จุ๊บแก้มทีนึง อ่ะ.........

.............และแล้วเวลาก้อไวประดุจดั่งเครื่องบินไอพ่น เที่ยงคืนแระ ไรว่ะ มิน่าตูเริ่มมีอาการง่วงและ

ปวดขา เหน็บรับประทานและ ปวดก้น อันหลังทรมานนิ ยืดเส้นยืดสายสักพัก เห็นทีคืนนี้ต้องเซกู้ด บาย

ดงบังก่อนแระ ไม่ไหวจิงๆ

(จุนซู : ในที่สุดเจ๊แกก้อต้องพ่ายในสังขาร)

(มิกกี้ : ช่ายย)

(แจจุง : เบาๆเด๋วเจ๊แกได้ยิน)

(ชางมิน : ผมไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้นะเจ๊)

(ยุนยุน : คัยบังอาจมาว่าแฟนผม เด๋วโดน)

................................................................................................................

27/03/50

เฮ้อ.... ตื่นแต่เช้าอีกแระตู (เก้าโมง) เมื่อคืนกว่าจาได้นอน ปรับแอร์แทบพัง

คัยอย่าซื้อแอร์ยี่ห้อนี้ (ยี่ห้อแคร์เรีย) นะ ปรับยากชิบเป๋ง เราจาเอา 25 องศาประหยัดไฟ

มันเจือกรู้ดีก่าเรา มันตั้งอัตโนมัติเฉยเลย เป็น 27-28 องศา ร้อนซิคับท่านทั้งหลาย เหงื่อแตกซิกๆๆๆ เลย

ตื่นมาก้อเปิดคอมก่อนเลย มาเปิดทำไมงั้นหรอ ก้อไม่รู้เหมือนกาน อ่อแวะมาดูบล็อคด้วย และก้อนั่งทำ

สมาธิสักพักก้อเขียนบล็อคขึ้นมา เขียนเรียบร้อย แต่ทันใดนั่น สมาธิยังมาไม่มากพอ กดผิดปุ่ม ที่เขียนไว้ หาย

ไป หมดเลย เซงซิท่าน หมดรมส์ อนาคตของบล็อคนี้ช่างริบหรี่ เลือนลางยิ่งนัก

มองไปรอบๆห้อง ตูไปซักผ้าดีก่าวิญญาณแม่บ้านเข้าสิง ซักผ้าเปงการใหญ่หลังจากหมักหมม

ไว้จนล้นตะกร้า เฮ้อ .................................................

เมื่อเสดภาระกิจแม่บ้านเรียบร้อย เปิ้ลก้อมานั่งจุ้มปุกอยู่หน้าคอมอีกรอบ คราวนี้ต้องตั้งใจ

ตั้งสมาธิให้มาก เพื่อดงบังและบล็อคของฉานนนนนนนนนนนนนน

บล็อคจงเจริญ จงเจริญ

............................................................................................

+++++++++++++ ต่อมา +++++++++++++

เป็นการกล่าวขอบพระคุณท่านทั้งหลายที่มาเยี่ยมชม คอมเม้นท์ ทั้งที่เปิ้ลจิกมา และท่าน

ที่หลงเข้า เปิ้ลขอก้มกราบงามๆ และกล่าวคำว่าขอบพระคุณอย่างสุดซึ้งนะพี่น้อง (คำนี้คุ้นๆ)

เข้ามาดูเล่นๆ อ่านเพลิน เปิ้ลไม่ว่า ขอแค่เข้ามาแล้วรู้จักเม้นท์ด้วยจะดีมาก ท่านที่สงสัย

ไรหรืออยากคุยไรมาฝากไว้ได้นะค่ะ ยกเว้นเรื่องเงิน ไม่อยากรับรู้ค่ะ

เข้ามาก้ออาจจะเห็นดงบังเป็นเหยื่อของเปิ้ล ต้องขออภัยท่านแม่ยกทั้งหลายเอาไว้ด้วยนะค่ะ

เราก้อเป็น Cassiopeia เหมือนกัน ที่กล่าวถึง ขำๆ น่ะค่ะ ตามจินตนาการ

ไว้มาใหม่

บ๊าย บาย

PS. มีเนื้อเพลงมาฝากค่ะ อาจจะเก่าหน่อย แต่เพลงนี้แระทำให้เปิ้ลหลงรักดงบังชินกิจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นเลย

믿어요 (I Believe) มิ ดอ โย

[믹키] Girl, Let me prove that my love is real I'll give all my love to you, Please Trust me

[시아] 믿어요 첫눈에 반한다는 말을 믿어요 그대에겐 아니라고 말했지만
มิ ดอ โย ชอน นู เน พา นัน ดา นึน มา รึล มิ ดอ โย คือ เด เอ เกน อา นี รา โก มา เรซ จี มัน

나를 경솔하게 바라볼까봐 감춰왔을 뿐이죠
นา รึล คยอง โซ รา เก พา รา บล กา บวา คัม ชวอ วัซ ซึล ปุ นี จโย

[최강] 사실 난 그대를 처음 봤던 그 순간부터
ซา ชิล นัน คือ เด รึล ชอ อึม บวัซ ตอน คือ ซุน กัน บู ทอ

온종일 그대 생각에 살았었죠 아침에 눈뜨고 잠들 때까지 한 생각뿐이었죠
อน โจ งิล คือ เด เซง กา เก ซา ลัซ ซอซ จโย อา ชิ เม นุน ตือ โก ชัม ดึล เต กา จี ฮัน เซง กัก ปุ นี ออซ จโย

*[All] I believe in you 그댈 바라보는 이 시선 가득
I believe in you คือ เดล พา รา โบ นึน อี ชี ซอน กา ดึก

내가 갖고 있는 그댈 향한 마음 모두 담아 보내리
เน กา กัจ โก อิน นึน คือ เดล ฮยัง ฮัน มา อึม โม ดู ทา มา โบ เน รี

너무 쉽게 들키고 싶지 않은 내 마음 알고 있나요
นอ มู ชวีบ เก ดึล คี โก ชิพ จี อา นึน เน มา อึม อัล โก อิน นา โย

그대 나를 훌쩍 떠나버릴 것만 같은 두려움까지
คือ เด นา รึล ฮุล จอก ตอ นา บอ ริล กอซ มัน กา ทึน ดู รยอ อุม กา จี

[영웅] 그대
คือ เด

[믹키] 사랑은 가슴이 메일 듯한 설레임처럼 그렇게 숨 막히는 그리움처럼
ซา รา งึน กา ซือ มี เม อิล ทึซ ทัน ซอล เร อิม ชอ รอม คือ รอก เค ซุม มา คี นึน คือ รี อุม ชอ รอม

[유노] 항상 변함없는 시선을 줘요 언제나 지금처럼
ฮัง ซัง พยอ นา มอม นึน ชี ซอ นึล จยอ โย ออน เจ นา ชี กึม ชอ รอม

[시아] 조금만 내가 마음을 놓을 수 있을 만큼만
โช กึม มัน เน กา มา อือ มึล โน ฮึล ซู อิซ ซึล มัน คึม มัน

그대를 바라볼 수 있을 만큼만 나의 가까이에 머무른다면 한없이 기쁘겠죠
คือ เด รึล พา รา บล ซู อิซ ซึล มัน คึม มัน นา เอ กา กา อี เอ มอ มู รึน ดา มยอน ฮา นอบ ชี คี ปือ เกซ จโย

*Repeat

[시아] 그대
คือ เด

[영웅] 이렇게 그대 곁에 있는 다면
อี รอก เค คือ เด กยอ เท อิน นึน ดา มยอน

결국엔 아무것도 모른다면 얼마나 내가 그댈 사랑했는지
คยอล กุ เกน อา มู กอซ โต โม รึน ดา มยอน ออล มา นา เน กา คือ เดล ซา รัง เฮน นึน จี

*Repeat

[믹키] I can't let you go You are the only one in my life


edit @ 2007/03/27 16:49:05
edit @ 2007/03/27 16:50:03
edit @ 2007/03/27 19:42:57
edit @ 2007/03/27 20:02:58
edit @ 2007/03/28 00:36:00
edit @ 2007/03/28 00:36:33
edit @ 2007/03/28 00:51:19

2007/Mar/25

++ฤกษ์งาม ยามดี มาเจิมเปิดบล็อคซะที...ตื่นเต้นเค่อะ++

เอาล่ะ เพื่อนพ้องน้องพี่ที่เคารพ ที่มาวันนี้ไม่มีไรหรอก แค่จามาบ่น

อ่อไม่ไช่ มาระบายให้ฟังว่าบล็อคนี้กว่าจาเสดสมบูรณ์มันต้องใช้เวลา

มากมายเพียงใด ประการแรกคือต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อ (เพราะตอนนั่งพิมพ์อยู่เนีย

อากาศร้อนมาก ) แต่มิเปงไร ประการที่สองคือ ทำบล็อคเปนครั้งแรก ทำไม่เปง

นั่งจิ้มมั่วๆอยู่นาน เผอิญเราเปนคนที่ฉลาดเรื่องพวกนี้ซะด้วย คงต้องใช้

เวลานานกว่าชาวบ้าน ชาวเมืองเค้ามากหน่อยเอาเปงว่าประการต่อมาเลย

ดีก่า คือ ไม่รุ้จาเขียนไรลงไป เพราะปัจจุบันก้อช่างเพ้อเจ้อ แต่ไม่เคย

เพ้อเปนตัวหนังสือนิ แต่ก้อจาพยายามค่ะ (ยุนโฮ : ดีมากที่รัก มีฟามพยายาม

มาให้จุ๊บทีดิ) (เจ้าของบล็อค : หลายที่ก้อด้ายยย ...ว้าย หื่นอีกแระตู)

ต่อนะค่ะ ฮิฮิก้อสำหรับแขกท่านผู้มีเกียรติที่เข้ามาเยี่ยมเยียนบล็อคนี้ก้อ

ถ้าอยากจาฝากไรไว้ก้อ เชิญที่คอมเม้นท์ได้ตลอดเวลานิ แต่ห้ามหยาบคาย

เดี๊ยนไม่ปลื้ม แต่คงไม่มีหรอกนิ เพราะส่วนใหญ่ดูท่าจะเปนคนดีเหมือนเจ้าของบล็อค

หุหุหุ คัยไม่เชื่อมาถามได้นะ ว่าเราเปนคนดี น่ารัก ประเสริฐ เก่ง ฉลาด เพื่อนๆเรายืนยัน

ได้อ่ะพองเพื่อนส่งเสียงหน่อยยย ( พองเพื่อน : ไม่จิง มันโกหก) เอ่อ สงสัยเพื่อนๆคง

สับสนกับคำถามอ่ะค่ะ ช่างมัน ผ่านผ่าน แต่ที่เรารู้ดีก้อคือ เราคือ นางฟ้าของเพื่อนๆ

(ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฉันคือนางฟ้าฮิ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง)

..................................................

มาต่อกันอีกเรื่อง เป็นการเป็นงาน......

บล็อคนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อ (เปงไง เปงกานเปงงานป่ะ)

1. เพื่อดงบังชินกิ เทพเจ้าทั้งห้าที่น่ารักของเดี๊ยน รักมากที่สุดเลยนะ คัยห้ามมาแตะต้อง

หรือคัยไม่รัก ไม่ปลื้มอย่ามาแหยม เราไม่ต้อนรับ (ดงบัง : พวกผมก้อรักเจ๊ฮ่ะ เจ๊สู้ ๆๆ )

2. เพื่อเป็นการสนองตัณหา เอ่อ (หื่นอีกแระตู)ไม่ไช่ค่ะ เอาใหม่นะค่ะ เพื่อเปนการ

สนองความต้อง

การทางอารมณ์ในการบอกเล่าเรื่องราว ระบายความรู้สึกอาจจะมีบ้างที่เพ้อเจ้อ เพ้อฝัน

จนบางทีอาจจะกู่ไม่กลับ (จุนซู : เด๋วผมจัดการดึงเจ๊เค้ากลับมาเองคับ)

3. เพื่อเป็นการให้เจ้าของบล็อคได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์เหมือนกับชาวบ้านชาว

เมืองเค้าบ้าง (ชางมิน : เป็นสิ่งแรกที่เจ๊แกคิดถูก เพราะแกอยู่เฉยๆไปวันๆ ไร้ประโยชน์

น่ะคับ)

(ฉันเอง : ขอบจัยที่แสดงความคิดเห็นนะ แต่แกชมหรือด่าฉันว่ะ)

(แจจุง : ช่าย ดีกว่าให้เจ๊แกมานั่งหายใจเอาก๊าซออกซิเจนเข้าไป คายก๊าซคาร์บอน

ไดซ์ออกมาเฉยๆ สร้างมลภาวะให้กับโลก)

(มิกกี้ : ผมเห็นด้วยกับพี่แจจุงคับ)

(ฉันเอง : มิกกี้แกเงียบไปเลยนิ อยู่เฉยๆก้อไม่มีคัยว่าแกกินแรงหรอก)

จบดีก่านะค่ะ ก่อนที่จามีคัยได้รับบาดเจ็บ เอาเป็นว่า วันนี้

เปิ้ลก้อขอตัดริบบิ้น เปิดบล็อกเลยแล้วกาน วี๊ดวิ้ว วี๊ดวิ้ว เปิดตัวอย่างเป็นทางการ

ทุกคนทราบ (ดงบัง : ทราบ)

................................................

คัยมีไรข้องใจเม้นท์มาถามเราได้ แต่ฉันไม่ได้ตั้งให้คอมเม้นท์ เหตุผลคือ มันตั้งตรงไหนว่ะ (ดงบัง : ในที่สุดเจ๊ก้อยอมรับ ตรูล่ะเบื่อ ~~)

ไปแระนะทุกคน บายยยยยยยยยยยยยยยย

ไว้ว่างๆ จามาใหม่

จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


edit @ 2007/03/26 18:48:25
edit @ 2007/03/26 19:17:30
edit @ 2007/03/26 20:02:37